محرم

1 آمد 

و شیرین ترین عبادت ما هم شروع شد... 

«ماه درخشان»  

خوشا جانی که جانانش حسین است 

خوشا دردی که درمانش حسین است 

بود فرمانروای کشور دل 

خوشا مُلکی که سلطانش حسین است

به چرخ دین نجوم بیشماریست 

ولی ماه درخشانش حسین است 

به نامش دفتر دین مفتوح 

خوش آن دفتر که عنوانش حسین است 

حسن جان عزیز مصطفی بود 

ولی آرامش جانش حسین است 

چه صحرایی است یا رب وادی عشق 

که تنها مرد میدانش حسین است 

شعر: سید رضا مویدی 

از کتاب: در محضر امام حسین (ع) ، نویسنده:  علیرضا زکی زاده رنانی